بازهم ضايع شدن حقوق مسافران در فرودگاه اصفهان

 

ظاهرا مسوولان فرودگاه بين المللي شهيد بهشتي اصفهان سرگرم كارهاي ديگري غير از وظيفه خود در هواپيمايي هستند كه هر روز شاهد اتفاقات رنگارنگ در اين فرودگاه هستيم.

البته من كه از نزديك با شرايط عملكرد اينها آشنا هستم ولي به همه توصيه مي‌كنم براي اينكه مثل من با اين عزيزان مكرمه و محترمه از نزديك آشنا نشويد اگر قصد رفتن به اصفهان، نصف جهان را داريد، از ساير سرويس‌هاي حمل و نقل استفاده كنيد، حتي اگر با قاطر به اصفهان بريد سفري با آرامش‌تر و مطمين‌تر و بي‌دردسر تر خواهيد داشت تا زماني‌كه خدايي نكرده تصميم بگيريد با هواپيما به اصفهان بريد، به خدا من خيرتون را ميخوام.

 

خلاصه از اين حرفا كه بگذريم ، مي‌رسيم به دسته گل جديدي كه دوباره اصفهاني‌هاي طياره پران به آب دادند. ظاهرا ۱۸ ساعت حجاج را معطل كردند و اعصاب مصاب براشون نذاشتند، حجاجم لطف كردند تحصن كردند و از اين حرفا و نفري يك بليط رفت و برگشت به مشهد از هواپيمايي گرفتند كه نوش جونشون. ما كه به توصيه دوستان ،از شكايت و پيگيري صرف نظر كرديم، ظاهرا پيگيري شخصي در اين فرودگاه همانن آب درهاونگ كوبيدن است.

 

 مطلب جام جم آنلاين  را كه به‌صورت مبسوط به شرح ماجرا پرداخته را اينجابخوانيد 

 

يانگوميسم

 

پديده‌اي به نام «يانگوميسم» چند وقتي‌است كه دامن‌گير ايراني‌ها شده است.اتفاقي نظير اين بعد از سال‌هاي جنگ نيز با پخش سريال تلويزيوني «سال‌هاي دور از خانه» كه به «اوشين» معروف شده بود تكرار شد.

اين دسته سريال‌هاي تلويزيوني ساخت كشورهاي چين و ژاپن در ايران با استقبال فراواني روبرو مي‌شود.«جنگجويان كوهستان» نيز مثال ديگريست.اين سريال نيز با عنوان‌هاي «ليانشانپو» و «اوسانيان» و ..هنوزم كه هنوزه در ذهن مردم ايراني است و در موقعيت‌‌هاي مختلف آن‌را تداعي مي‌كنند.

 بعد از گذشت حداقل ۱۰ سال زنگ موبايل خيلي از ايراني‌ها آهنگ گوشنواز سريال از «سرزمين‌هاي شماليست».( خودمم خيلي اونو دوست دارم.)

«يانگوم» نيز از اين دست سريال‌هاست.چند وقتي است كه اين سريال شب‌هاي جمعه راس ساعت ۹ خيلي از خانواده‌هاي ايراني رو پاي تلويزون مي‌نشاند.

منم به علت تبليغات زيادي كه درباره اين سريال شده بود و تعريف‌هايي كه از اقشار مختلف مردم از جمله زنان خانه‌دار، دانشجويان و دانش‌اموزان و كارگران و كارمندان و حتي  برخي از همكارهاي خودم! شنيده بودم ترغيب شدم كه حتما اين سريال را ببينم.

 

 به همين خاطر ديروز كه روز تعطيلم بود، ديدن اين سريال را در برنامه روزانه خود قرار دادم و حتي يادداشت كردم كه فراموش نكنم.

پيش از رسيدن عقربه‌هاي ساعت به ۹ ، پاي تلويزيون نشستم و قسمت  چهل و اندم اين سريال را از ابتدا تا انتها ديدم.

من چيز زيادي از صنعت فيلم سازي نمي‌دونم. به همين خاطر نمي‌تونم اين سريال را نقد كنم.آن‌هم با توجه به اينكه من تنها يك قسمت آن را ديدم.

 ولي از منظر يك بيننده عام و يك مخاطب اين سريال، تفاوت قابل توجهي با ساير سريال‌ها تلويزيون نداشت. كليت سريال ظلم و ستم به يك دختر مظلوم و در عين حال باهوش است. همان تقابل خير و شر خودمان در اين سريال نيز تكرار مي‌شود.

اتفاقات در محدوده قصر يك پادشاه است و برخوردها و كنش‌هاي خدمه و كاركنان و ملكه و شاه دستمايه موضوعي سريال .

نمي‌دونم! چيز خاصي من‌را جذب نكرد. فكر مي‌كنم سينماگران و فيلم‌سازان تلويزيوني ما  بايد خيلي حواسشون را جمع كنند.

 بايد مسايلي از اين قبيل را آسيب‌شناسي كنند، مگر سريال «يانگوم» چه چيز بيشتر از «زير تيغ» دارد كه اين ميزان مخاطب جذب مي‌كند.

پسرها در اينترنت دنيال عكس‌هاي يانگوم هستند، هر روز وبلاگ رو كه باز مي‌كنم تبليغ يانگوم سمت چپ بالاي صفحه خودنمايي مي‌كند، توخيايان حرف زبانه دانش‌اموزان يانگومه، پيام‌هاي تلفني هم براش ساختند!